Baardmannen en blauwborsten

 Na een relatief rustige winter en een onstuimige start van het voorjaar, is de lente begonnen. Het is weer feest in de Rietputten
 Je wordt verwelkomd met het gezang van de tjiftjaf, de grote bonte specht en de winterkoning en na een paar honderd meter vliegt de eerste blauwborst op het pad, druk doende voedsel te verzamelen. Een eerste fitis laat zich met een hese stem horen hij moet nog op stem komen om zijn vrouwtjes te lokken. Een ooievaar vliegt over en een torenvalk zit te loeren op een veldmuis.
Verder op bij het plasje zie ik bergeenden, tafeleenden, kuifeenden, slobeenden, een rosse stekelstaart en een zomertaling paartje. Behoedzaam loop ik verder naar de plas en tot mijn  grote vreugde vliegen er baardmannen langs; Ik neem even plaats tussen het riet om te genieten van de zang en de rust om mij heen. Dan hoor ik baardmannetjes naderen.Ik pak alvast mijn camera en  oh jee, dit baardmannetje vliegt zo wat mijn camera in. En wat een acrobaten zijn het op die rietstengels.

 

 

 Wat een prachtig vogeltje toch. Dan word ik ineens gewaarschuwd door een cetti zanger. Ik probeer hem te lokaliseren maar hij laat zich zelden zien. Toch heb ik hem even in beeld maar te laat voor een foto. Als ik dan verder loop om de plas heen dan loop ik bijna een blauwborst omver;

                                       even later zie ik een ondersoort de witsterblauwborst.

 Het was feest en ik keerde terug naar huis met een heerlijk lentegevoel.
Bij mijn thuiskomt kreeg ik een melding van een gesignaleerde kraanvogel die richting mijn huis vloog; ik naar buiten en ja hoor hij vloog zowaar hoog over mijn huis heen. Wat een fantastische dag

De wulp in De Hoek

Als het laag water in de Hoek is, kun je er zeker van zijn dat je de wulp tegenkomt. Het is een vaste stek waar soms wel 6 exemplaren te zien zijn.
Wat niet altijd duidelijk is hoe hij zijn voedsel uit de grond haalt. Gewoonlijk loopt hij door het water te slenteren of is hij aan de rand van de basaltblokken aan het zoeken. Maar dit keer was ik getuige van de wulp als diepgraver....

 

 

 

Eenmaal geland gaan hij op zoek naar voedsel

Er viel niet veel uit het water te plukken dus eens kijken of er wat bij de stenen ligt

Wel wel, daar ligt ook al niet zo veel, laten we het maar op het droge gaan zoeken, wie weet komt hij daar wel wat tegen

Dat heeft meer succes; hij moet wel diep graven

 Dan een lekker krabbetje

En wat zie ik daar?

Wat bijzonder dat de wulp zo diep met zijn snavel in de grond wroet om een versnapering te vinden. Ik was diep onder de indruk van deze miraculeuze wendingen.

Poetsen

De laatste tijd moest ik veel denken aan de verenpracht en het onderhoud ervan van vogels. Een reden om een  blogje te maken van poetsende en krabbende watervogels.
Hoe vaak gebeurt het wel niet dat een vogel zijn kop in de veren steekt om ze schoon te maken?
Geen dag gaat voorbij of er moet wel een veertje worden weggehaald.
De verenpracht moet in goede conditie zijn en bestand tegen alle weersinvloeden.
Dat vergt veel tijd en veel werk.
Hier volgt een kleine impressie van een paar poetsende vogels van de afgelopen maand.

De stormmeeuw ( Lanus canus)

Wat weten we eigenlijk van deze parmantige meeuw?
Een inheemse soort die langs de kust of bij meren in het binnenland in paren of in kolonies op eilanden of langs de rivieren voorkomen en daar broeden. De adult heeft in de zomer een prachtige witte ronde kop. De snavel is geel en de poten zijn geelgroen.
Maar wat mij ontroert bij deze meeuw is dat hij zo sierlijk rondloopt. Hij laat echt zien dat hij er staat.
Hieronder een paar afbeeldingen van deze prachtige meeuw.

 

 

 

 

 

De Kop van Noord-Holland

Met een paar enthousiaste vogelaars gingen we op zaterdag 21 februari naar de kop van Noord-Holland. Bij Den Oever aangekomen werden met huismusjes verwelkomt. Langs de dijk kwamen we een sneeuwgorsje tegen en tussen het riet zagen we 2 patrijsjes opvliegen. Verderop zat een waterral.
Op het wad uitkijkend zagen we duizenden vogels, voornamelijk pijlstaarten, wulpen en kluten en een groepje rotganzen. Toen we terug richting de haven liepen kwamen we een onvervalste albinofuut tegen. Een prachtig blondje!

Ik denk dat dit een eenzaam fuutje blijft want hij zal niet kunnen concurreren met een ander.
Vervolgens voer onze weg naar Balgzand, waar tussen de zeehonden en de wulpen 5 eidereenden te zien waren; 1 vrouwtje en 4 mannetjes. Wat zijn ze toch mooi.

Ook kwamen we een paar middelste zaagbekken tegen, die vaak een verwarde indruk maken vanwege hun opgestoken haren.

 

De Siberische braamsluiper

Maar dan krijgen we de gelegenheid om naar de Siberische braamsluiper te gaan zoeken.

De Sylvia blythi is een braamsluiper die volgens de boeken het meeste lijkt op de vale braamsluiper. Hij is bleker en bruiner. Het is een dwaalgast.  De braamsluiper is een vogeltje dat zich niet zo makkelijk laat zien; maar deze, dankzij het ontbreken van bladeren, was vrij snel opgesnord. Tussen de takjes door lukte het mij om toch in kort tijdsbestek een paar foto's te maken.
 

Toen we deze Siberische braamsluiper verlieten kwamen we en passant de roze pelikaan nog tegen. Hiervan had ik reeds een paar foto's gemaakt. Toch voeg ik er nog 1 aan toe omdat hij ook zo mooi is.